رعایت بهداشت فراتر از درمان است.

یکشنبه, 28 آبان 1396

بهداشت روان

فعالیتهای واحد بهداشت روان

واحد بهداشت روان


بهداشت روان بخشي جدائي ناپذير از بهداشت عمومي است که فرد را از عناصر شناختي، عاطفي و همچنين از توانايي های خود در ايجاد رابطه با ديگران آگاه مي گرداند.
انسان با داشتن تعادل رواني، بهتر مي تواند بر استرس های زندگي فائق آيد، کارهای روزانه را پربارتر و سودمندتر گرداند و فرد مفيدی برای جامعه باشد.
اختلالات رواني و مغزی با تاثير روی سلامت روان فرد، امکان دستيابي به بخش هايي از موارد بالا و يا امکان عملي ساختن تمام آنها را به طور کلي و يا به گونه ای نسبي غير ممکن مي سازد. درمان اين اختلالات و پيشگيری از به وجود آمدن آنها، راه استفاده از تمام توانايي های موجود در فرد را برای وی هموار مي سازد. از آنجا که بهداشت روان پايه و اساس رشد انسان است، اين حقيقت را بايد پذيرفت که مسائل بهداشت روان همراه زندگي است، امکان پديد آمدن آنها هميشه وجود دارد و لازم است تا درباره آنها بحث و گفتگو شود.
از بيماران رواني نترسيم، هيچ کس از ابتلاء به بيماريهای رواني مصون نيست.
علائم زودرس و هشدار دهنده را ناديده نگيريم.
با باورهای غلط مرتبط با بهداشت روان مبارزه کنيم.
و برقراری موازنه و برابری بين بهداشت جسمي و بهداشت روان يک امر حياتي است.
برنامه کشوری بهداشت روان در ايران:
در سال 1364 برنامه کشوری بهداشت روان ايران تنظيم و در سال 1367 به تصويب وزارت بهداشت رسيده است.
« هدف اين برنامه رسيدن به حداقل خدمات بهداشت رواني برای همه مردم مي باشد».
در راستای رسيدن به هدف برنامه بهداشت روان در شهرستان شيراز از سال 75 در منطقه خرامه شروع و تاکنون در کليه مراکز بهداشتي درماني روستايي اقدام به شناسايي و درمان اين بيماران نموده است. لازم به ذکر است تعداد پرونده های فعال و تحت پيگيری مراکز روستايي اين شهرستان در زمينه شناسائي بيماران شديد رواني 117 مورد، خفيف رواني 918 مورد، بيماران صرع 316 مورد و عقب مانده ذهني 304 مورد مي باشند. ضمنا بيماران بهبود يافته از آمار حذف گرديده اند.
ويژگيهای حاکم بر اهداف بهداشت روان شامل:
1- فعاليتهای روان پزشکي و بهداشت روان بايد با خدمات پزشکي و بهداشت عمومي ادغام گردد. فعاليتهای روان پزشکي تنها نبايد در بيمارستانها و درمانگاههای رواني ارئه شود. لازم است بسياری از کارکنان بيمارستانهای عمومي، درمانگاهها و مراکز بهداشتي در شهر و روستا مهارتهای لازم را برای ارائه خدمات بهداشت رواني دارا باشند.
2- با استفاده از ويژگي تمرکز زدايي در مراکز و خانه های بهداشت روستايي به راحتي امکانات پاسخگويي به بخش عمده ای از نيازهای رواني مردم فراهم گردد.
3- آموزش بهداشت روان، راهنمايي و مشاوره، بيماريابي، پيگيری و بکارگيری روشهای مداخله ای از فعاليتهای پيشگيری در اين زمينه مي باشند.
4- تقسيم سطوح خدماتي و نظام ارجاع به اين صورت که بهورزان و کاردانان مراکز در خدمات اوليه و پزشکان عمومي وبرخي کارکنان آموزش ديده در خدمات نيمه تخصصي و متخصصين روانپزشکي و روان شناسي در خدمات تخصصي مشغول مي باشند.
مراحل اجرائي
ابتدا مربيان بهورزی و کاردانهای بهداشتي با برنامه کشوری از طريق کارشناس مسؤول بهداشت روان شهرستان آشنا شده، سپس بهورزان و پزشکان عمومي آموزش کوتاه مدت ديده و بهورزان پس از آموزشهای لازم در منطقه تحت پوشش خود اقدام به بيماريابي بيماران رواني - عصبي نموده و آنها را به کاردانان و پزشکان عمومي در مراکز ارجاع داده، پزشکان عمومي و سطوح تخصصي بعدی با درمان و نظارت خود شبکه وسيع خدمات بهداشت روان را تکميل مي نمايند.

ادامه مطلب: فعالیتهای واحد بهداشت روان