رعایت بهداشت فراتر از درمان است.

پنج شنبه, 02 آذر 1396

بارقه هاي نور"48"

دعاي پيش از تلاوت قرآن كريم
 بارخدايا من پيمان وكتاب تو را گشودم ، اي خدا پس نگريستن مرا درآن عبادت وقرائتم را همراه با انديشه ، وانديشه ام را مايه عبرت قرارده و مرا ازكساني بگردان كه از بيان اندرزهاي تو درآن پند گرفته واز نافرمانيهايت پرهيز مي كنند وبه هنگام قرائت آن برگوشم مهر مگذار وبر ديده ام پرده قرار مده و قرائتم را قرائتي كه درآن تدبر و ژرف انديشي نباشد مگردان ، بلكه مرا آن گونه بدار كه درآيات واحكامش تدبركنم
                                                                                                                                                                                                                                                                                               منقول از سرورمان امام صادق (ع)
 
                                                                                                                                     *************************************
 
بنام خدا كه رحمتش بي اندازه است ومهرباني اش هميشگي 

و چون ابراهيم گفت: بار پروردگارا، به من بنما كه چگونه مردگان را زنده خواهي كرد؟ خدا فرمود: باور نداري؟ گفت: آري باور دارم، ليكن خواهم (به مشاهده آن) دلم آرام گيرد. خدا فرمود: چهار مرغ بگير و گوشت آن‌ها را به هم درآميز نزد خود، آن گاه هر قسمتي را بر سر كوهي بگذار، سپس آن مرغان را بخوان، كه به سوي تو شتابان پرواز كنند؛ و بدان كه خدا (بر همه چيز) توانا و داناست. (۲۶۰)

مثل آنان كه مالشان را در راه خدا انفاق مي‌كنند به مانند دانه‌اي است كه از آن هفت خوشه برويد و در هر خوشه صد دانه باشد، و خداوند از اين مقدار نيز براي هر كه خواهد بيفزايد، و خدا را رحمت بي‌منتهاست و (به همه چيز) داناست. (۲۶۱)

آنان كه مالشان را در راه خدا انفاق كنند و در پي انفاق منّتي نگذارده و آزاري نكنند، آن‌ها را پاداش نيكو نزد خدا خواهد بود و از هيچ پيشامدي بيمناك نباشند و هرگز اندوهناك نخواهند بود. (۲۶۲)

(فقير سائل را به) زبان خوش و طلب آمرزش (رد كردن) بهتر است از صدقه‌اي كه پي آن آزار كنند، و خداوند بي‌نياز و بردبار است. (۲۶۳)

اي اهل ايمان، صدقات خود را به سبب منّت و آزار تباه نسازيد مانند آن كه مال خود را از روي ريا (براي جلب توجه ديگران) انفاق كند و ايمان به خدا و روز قيامت ندارد؛ مَثَل اين رياكاران بدان ماند كه دانه را (به جاي آنكه در زمين قابلي افشانند) بر روي سنگ صاف غبار گرفته‌اي ريزند و تند باراني غبار آن بشويد و آن سنگ را همان طور صاف و بي‌گياه به جاي گذارد، كه نتوانند هيچ حاصلي از آن به دست آورند. و خداوند گروه كافران را راه (سعادت) ننمايد. (۲۶۴)

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               سوره بقره